قوله : سواء كان مولى الاب الخ : ضمير در [ كان ] به غير آذن عود مىكند . قوله : و علل مع النص : مقصود نصوصى استكه ولد مملوكى را بدون اذن مولا ازدواج نموده از آن مولا قرار داده‌اند از جمله روايتى استكه مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 578 به اين شرح نقل نموده : محمد بن الحسن باسنادش از على بن الحسن بن فضّال از عبد الرحمن و سندى بن محمد از عاصم بن حميد از محمد بن قيس از مولانا ابيجعفر عليه السلام : قال : قضى على عليه السلام فى امرأة اتت قوما فخبرتهم انّها حرّة فتزوجها احدهم و اصدقها صداق الحرّة ثمّ جاء سيدها فقال : تردّ اليه و ولدها عبيد . قوله : على فوات الولد منه : ضمير در [ منه ] به آذن راجع است . قوله : فانّه قد يتزوّج به من ليس برّق : ضمير در [ فانّه ] به مأذون راجعست . قوله : فيكون الولد له : ضمير در [ له ] به [ من لم يأذن ] راجعست . قوله : و يشكل الفرق فيما الخ : مقصود از [ فرق ] فرق بين آذن و غير آذن است . قوله : فانّه لم يضيع الولد حينئذ : ضمير در [ فانّه ] به آذن راجعست و مقصود از [ حينئذ ] حين اذن الآذن فى وطى المملوكة مىباشد .